Tuesday, October 6, 2009

Μόνος, να τι αισθάνομαι, πως το βλέπω. Όχι απλά μόνος δε, αλλά και περικυκλωμένος. Λίγα μπορείς να κάνεις έτσι. Πήραμε το ο.κ. από τη διοίκηση. Εκστατικό νέο. Φεύγε Μυθριδάτα. Έτσι το εμηνεύω και οποιεσδήποτε ενστάσεις κλπ, θέλω να πιστεύω ότι θα ληφθούν υπόψη. Θα αναμείνουμε.

Saturday, September 19, 2009

Μικρό Θεατρικό

Θα έλεγα ότι είναι τόσο ευχάριστο να μιλάς. Να βλέπεις πάλι πως έχεις μιλήσει παλιά. Το τώρα να είναι μετά και πριν κλπ.
Εντάξει, ίσως κανείς δε δει τα γραπτά μου. Νιώθω τον κίνδυνο να παραμείνω άγνωστος. Είμαι πολύ ματαιόδοξος για να μιλάω στον αέρα. Ίσως αν μεθούσα όμως... Όχι τέτοια πράγματα. Έχουμε δημιουργήσει ένα σώμα από εικόνες και ιστορίες. Διερευνούμε. Βλέπουμε αυτά που είναι αληθινά. Θέλω κάποιον να με ακούσει. Θέλω να περπατήσουμα χέρι με χέρι. Πετάω, φεύγω. Είμαι χαρταετός. Αγάπη μου μοναδική, παντοτινή. Σ' εγκαταλείπω. Είμαι ψέμα. Εγώ που δίνω ζωή. Είμαι μόνο ένα δοχείο. Εσύ είσαι όλη η αλήθεια. Δεν αντέχω να το βλέπω. Ας χωρίσουμε.
- Όχι μωρό μου. Κοίτα πως ελέγχεις κι εσύ τα στοιχεία της φύσης. Είμαστε ίδιοι.
- Μην το λες αυτό. Δεν μπορεί να είναι έτσι. Δεν μπορεί να κάνω λάθος. Πάλι έκανα λάθος.
- Κι εγώ κάνω τόσα λάθη. Δεν ταιριάζω πουθενά. Θέλω να κρυφτώ. Κρύψε με. Ντρέπομαι τόσο.
- Γιατί ντρέπεσαι; Είσαι τόσο όμορφος.
- Εσύ είσαι τόσο όμορφη. Με κάνεις να θέλω να τελειώσω. Θα' θελα τόσο να απελευθερωθώ απ' τη ζήλια μου.
- Ναι. Αγαπώ κάποιον άλλον.
- Πως είναι δυνατόν. Νόμιζα... Τι θ' απογίνω;
- Το καλύτερο που έχω να κάνω είναι ν' αδιαφορήσω. Άλλωστε η δύναμη της εξουσίας του άλλου μου κόβει τα πόδια.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ -->

Δεν μπορώ να μιλήσω, θα γράψω. Η ψυχή σου διαχωρίστηκε από εσένα και ήρθε να μείνει μαζί μου. Δεν άντεξε τόσο ψέμα. Σε θαυμάζω. Εγκατέλειψες τόσα. Ζεις χωρίς ψυχή κι όμως όταν σε συνάντησα τα γόνατά μου έτρεμαν κι εσύ με περιφρόνησες όσο πάντα. Πόσο θα ήθελα να γίνω σαν εσένα. Ίσως αυτό προσπαθώ. Τώρα ξέρω ότι ούτε εγώ έχω ψυχή, αλλά ήρθε και ζει μαζί σου. Αναρωτιέμαι αν το ξέρεις.

Wednesday, August 26, 2009

Κίρκεγκωρ



Κίρκεγκωρ. Τόσο ειλικρινής φωνή, τόσο αυθεντικός άνθρωπος.Δε θα μπορούσα να έχω κανέναν άλλο για πρότυπο. Ίσως δεν μπορεί να τον χαρακτηρήσει κανείς ασυμβίβαστο- αλλά γιατί όχι; Για 'μένα αυτό ακριβώς είναι. Είναι ο μόνος που τολμάει να μην παίξει στην παράσταση- ή είναι ο καλύτερος ηθοποιός.
Μ' αυτό το δίλλημα, το ίσως καθόλου τυχαία δημιουργημένο μπορούμε να εισαχθούμε στο περιβάλλον της σκέψης του φιλόσοφου Κίρκεγκωρ. Πάνω στις γραμμές και τους τρόπους της σκέψης του, θα αντιμετώπιζα το δίλλημα αυτό, αφού η προσπάθεια επίλυσής του θα μου ήταν ακαταμάχητη, ως εξης: Κάποιος που θα ήταν ένας τέλειος ηθοποιός, προσποιούμενος ότι δεν παίζει στην παράσταση, θα είχε διαφορά από κάποιον που όντως δεν παίζει στην παράσταση; Φοβερό: Μπορείς να δεις το φίδι να κουλουριάζεται δίπλα στο κατακόκκινο τορνευτό μήλο

Saturday, May 16, 2009

Saturday, May 9, 2009

Αλλά είσαι όμορφη. Προσπαθείς να επενδύσεις σ' αυτό αλλά το ξεχνάς στη ροή της καθημερινότητας. Τώρα κάτι άλλο με απασχολεί. Το ότι φτάνεις από μόνος σου στο συμπέρασμα για τον εαυτό σου ότι είσαι σωστός δε μετράει. Κάθε στιγμή τουλάχιστον.
Η ομορφιά είναι η αλήθεια και η λογοτεχνία η απάντηση. Οπότε η αλήθεια δε βρίσκεται ποτέ σε ένα κοινό μέρος. Σε κάτι που μπορείς να καταλήξεις με απλές συνεπαγωγές. Γι' αυτό φαίνεται τις περισσότερες φορές να μη βρίσκουμε μια οριστική λύση σ' ένα πρόβλημα. Είναι σαν ένα ανώτερο πλάσμα που δεν μπορείς να κατανοήσεις με όρους κατώτερου επιπέδου.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα σ' αυτόν τον κόσμο τα δημιουργεί η ομορφιά. Τα αρχικά προβλήματα. Από τα οποία προκύπτουν αλυσσιδωτά τα απλούστερα προβλήματα που επιλύονται πιο εύκολα. Στο τέλος όμως θα μείνει η ομορφιά που είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Είναι η μόνη που δεν μπορούμε να αρνηθούμε. Θα ήταν σαν να αρνούμασταν το εγώ μας. Ο Αδάμ και η Εύα ήταν όμορφοι γιατί ήταν μέσα στον παράδεισο. Όλοι οι άνθρωποι είναι ένας άνθρωπος, δηλαδή ο Αδάμ. Ο Αδάμ ήταν όμορφος. Άρα είμαστε όλοι όμορφοι. Άρα το να αρνηθείς την ομορφιά είναι το ίδιο με το να αρνηθείς αυτό που είσαι. Αυτό θα ήταν καθαρή τρέλλα.
Οι όμορφοι άνθρωποι είναι σφίγγες που αποτελούν το μέσο για να φωτιστεί η αλήθεια. Πάντα υπό την παρουσία τους ή με την ανάμνησή τους διαλεγόμαστε με την μεγαλύτερη αλήθεια, γιατί η αλήθεια έχει το πρόσωπό τους, αφού η ομορφιά είναι η αλήθεια.
Μόνο οι όμορφοι άνθρωποι μπορούν να είναι ο εαυτός τους. Οι υπόλοιποι υπάρχουμε μέσω αυτών. Απ' αυτούς βλέπουμε πως είναι να είσαι αληθινός και πως μοιάζει η αλήθεια. Μαθαίνουμε πως ν' αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Παίρνουμε τους όρους του ανώτερου επιπέδου που είναι απαραίτητοι για να κατανοήσουμε τον κόσμο.

Friday, April 24, 2009

Καμιά φορά όταν διαλλέγομαι με τον εαυτό μου είμαι ο άλλος και καμιά φορά είμαι εγώ. Καμιά φορά δεν με καταλαβαίνω. Ίσως νιώθω δέος μπροστά στην πολυπλοκότητα. Είναι να ξετυλίγεται το κουβάρι με ευκολία και ταυτόχρονα να πλέκεται στα πιο διαφορετικά σχέδια. Καταλήγουν σε κάτι παιδαριώδες. Σκέψεις τριών δευτερολέπτων. Μέσα σ' αυτό το στενό περιθώριο πρέπει να μπουν αλήθειες μεγαλειώδεις. Μια πρόταση. Αλήθής ή ψευδής; Έλεγχος. Μέσα σε μια πρόταση μπορεί να μπει αυθεντικότητα. Κάποτε τα καταφέρνω. Συχνά όχι. Έχουμε μια πρόταση αληθή. Μετά άλλη μία. Κια άλλη μία. Καλό αυτό. Μετά να δούμε το τι αιτάται το περιεχόμενό τους. Είναι κάτι που παράγεται απο τη σκέψη ή απ' το συναίσθημα; Μπορεί το συναίσθημα να εκφράσει κάτι πολύπλοκο; Μπορεί η σκέψη να εκφράσει κάτι αληθινό;
Πρέπει ας πούμε να εκφραστεί η πολυπλοκότητα της ομορφιάς. Λέω πολυπλοκότητα γιατί παρά τη σαφήνειά της σαν ορατό...thing, μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ, να μην έχει όρια. Οπότε και η πρότασή μας πρέπει να κατασκευαστεί έτσι. Χρειαζόμαστε μια ποιητική γλώσσα. Ο σουρεαλισμός την έφτιαξε. Πριν, ο κομμουνισμός έφτιαξε μια πραγματικότητα όπου επιστήμονες δούλευαν στους βόθρους. Όχι με την πειθώ βέβαια. Με τη βία. Οι νέοι ποιητές μας λένε ότι η επιδίωξη του πλούτου είναι καλή για τα άτομα. Ζούμε σ' ένα κόσμο που όλα αυτά είναι αλήθεια. Αλλά αυτό είναι μια σκέψη μόνο.

Tuesday, April 21, 2009

Πώς να πω κάτι ψαγμένο αφού κάποιος θα με γνωρίσει και θα δει ότι είναι όλα ψέμματα; Κι όμως απ' όλα όσα έχουν εφευρεθεί, κατασκευαστεί, παρασκευαστεί, ανακατευτεί, μεταποιηθεί, αναμειχθεί, παλαιωθεί, συνδυαστεί, πετύχει, βράσει, ενωθεί, τυποποιηθεί, ισορροπηθεί, ανακαλυφθεί, αποκαλυφθεί, αναπτυχθεί, ετοιμαστεί, ζυμωθεί, καταλήξει, διεκπεραιωθεί, εγώ ήμουν η προυπόθεση. Ήταν προυπόθεση να χαθώ και να γίνω όλες αυτές οι διαδικασίες. Και πρέπει τώρα ο νέος αυτός κόσμος των δημιουργημάτων να μη με ξέρει. Να είμαι νέος, άγνωστος, ανερμάττιστος. Δε γίνομαι ποτέ πλατύς, πυκνός, εκτενής. Δεν αρχίζω τίποτα. Γιατί αυτό το τίποτα είμαι εγώ.