Κίρκεγκωρ

Κίρκεγκωρ. Τόσο ειλικρινής φωνή, τόσο αυθεντικός άνθρωπος.Δε θα μπορούσα να έχω κανέναν άλλο για πρότυπο. Ίσως δεν μπορεί να τον χαρακτηρήσει κανείς ασυμβίβαστο- αλλά γιατί όχι; Για 'μένα αυτό ακριβώς είναι. Είναι ο μόνος που τολμάει να μην παίξει στην παράσταση- ή είναι ο καλύτερος ηθοποιός.
Μ' αυτό το δίλλημα, το ίσως καθόλου τυχαία δημιουργημένο μπορούμε να εισαχθούμε στο περιβάλλον της σκέψης του φιλόσοφου Κίρκεγκωρ. Πάνω στις γραμμές και τους τρόπους της σκέψης του, θα αντιμετώπιζα το δίλλημα αυτό, αφού η προσπάθεια επίλυσής του θα μου ήταν ακαταμάχητη, ως εξης: Κάποιος που θα ήταν ένας τέλειος ηθοποιός, προσποιούμενος ότι δεν παίζει στην παράσταση, θα είχε διαφορά από κάποιον που όντως δεν παίζει στην παράσταση; Φοβερό: Μπορείς να δεις το φίδι να κουλουριάζεται δίπλα στο κατακόκκινο τορνευτό μήλο

View from ika kordelio

Αλλά είσαι όμορφη. Προσπαθείς να επενδύσεις σ' αυτό αλλά το ξεχνάς στη ροή της καθημερινότητας. Τώρα κάτι άλλο με απασχολεί. Το ότι φτάνεις από μόνος σου στο συμπέρασμα για τον εαυτό σου ότι είσαι σωστός δε μετράει. Κάθε στιγμή τουλάχιστον.
Η ομορφιά είναι η αλήθεια και η λογοτεχνία η απάντηση. Οπότε η αλήθεια δε βρίσκεται ποτέ σε ένα κοινό μέρος. Σε κάτι που μπορείς να καταλήξεις με απλές συνεπαγωγές. Γι' αυτό φαίνεται τις περισσότερες φορές να μη βρίσκουμε μια οριστική λύση σ' ένα πρόβλημα. Είναι σαν ένα ανώτερο πλάσμα που δεν μπορείς να κατανοήσεις με όρους κατώτερου επιπέδου.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα σ' αυτόν τον κόσμο τα δημιουργεί η ομορφιά. Τα αρχικά προβλήματα. Από τα οποία προκύπτουν αλυσσιδωτά τα απλούστερα προβλήματα που επιλύονται πιο εύκολα. Στο τέλος όμως θα μείνει η ομορφιά που είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Είναι η μόνη που δεν μπορούμε να αρνηθούμε. Θα ήταν σαν να αρνούμασταν το εγώ μας. Ο Αδάμ και η Εύα ήταν όμορφοι γιατί ήταν μέσα στον παράδεισο. Όλοι οι άνθρωποι είναι ένας άνθρωπος, δηλαδή ο Αδάμ. Ο Αδάμ ήταν όμορφος. Άρα είμαστε όλοι όμορφοι. Άρα το να αρνηθείς την ομορφιά είναι το ίδιο με το να αρνηθείς αυτό που είσαι. Αυτό θα ήταν καθαρή τρέλλα.
Οι όμορφοι άνθρωποι είναι σφίγγες που αποτελούν το μέσο για να φωτιστεί η αλήθεια. Πάντα υπό την παρουσία τους ή με την ανάμνησή τους διαλεγόμαστε με την μεγαλύτερη αλήθεια, γιατί η αλήθεια έχει το πρόσωπό τους, αφού η ομορφιά είναι η αλήθεια.
Μόνο οι όμορφοι άνθρωποι μπορούν να είναι ο εαυτός τους. Οι υπόλοιποι υπάρχουμε μέσω αυτών. Απ' αυτούς βλέπουμε πως είναι να είσαι αληθινός και πως μοιάζει η αλήθεια. Μαθαίνουμε πως ν' αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Παίρνουμε τους όρους του ανώτερου επιπέδου που είναι απαραίτητοι για να κατανοήσουμε τον κόσμο.

Καμιά φορά όταν διαλλέγομαι με τον εαυτό μου είμαι ο άλλος και καμιά φορά είμαι εγώ. Καμιά φορά δεν με καταλαβαίνω. Ίσως νιώθω δέος μπροστά στην πολυπλοκότητα. Είναι να ξετυλίγεται το κουβάρι με ευκολία και ταυτόχρονα να πλέκεται στα πιο διαφορετικά σχέδια. Καταλήγουν σε κάτι παιδαριώδες. Σκέψεις τριών δευτερολέπτων. Μέσα σ' αυτό το στενό περιθώριο πρέπει να μπουν αλήθειες μεγαλειώδεις. Μια πρόταση. Αλήθής ή ψευδής; Έλεγχος. Μέσα σε μια πρόταση μπορεί να μπει αυθεντικότητα. Κάποτε τα καταφέρνω. Συχνά όχι. Έχουμε μια πρόταση αληθή. Μετά άλλη μία. Κια άλλη μία. Καλό αυτό. Μετά να δούμε το τι αιτάται το περιεχόμενό τους. Είναι κάτι που παράγεται απο τη σκέψη ή απ' το συναίσθημα; Μπορεί το συναίσθημα να εκφράσει κάτι πολύπλοκο; Μπορεί η σκέψη να εκφράσει κάτι αληθινό;
Πρέπει ας πούμε να εκφραστεί η πολυπλοκότητα της ομορφιάς. Λέω πολυπλοκότητα γιατί παρά τη σαφήνειά της σαν ορατό...thing, μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ, να μην έχει όρια. Οπότε και η πρότασή μας πρέπει να κατασκευαστεί έτσι. Χρειαζόμαστε μια ποιητική γλώσσα. Ο σουρεαλισμός την έφτιαξε. Πριν, ο κομμουνισμός έφτιαξε μια πραγματικότητα όπου επιστήμονες δούλευαν στους βόθρους. Όχι με την πειθώ βέβαια. Με τη βία. Οι νέοι ποιητές μας λένε ότι η επιδίωξη του πλούτου είναι καλή για τα άτομα. Ζούμε σ' ένα κόσμο που όλα αυτά είναι αλήθεια. Αλλά αυτό είναι μια σκέψη μόνο.

Πώς να πω κάτι ψαγμένο αφού κάποιος θα με γνωρίσει και θα δει ότι είναι όλα ψέμματα; Κι όμως απ' όλα όσα έχουν εφευρεθεί, κατασκευαστεί, παρασκευαστεί, ανακατευτεί, μεταποιηθεί, αναμειχθεί, παλαιωθεί, συνδυαστεί, πετύχει, βράσει, ενωθεί, τυποποιηθεί, ισορροπηθεί, ανακαλυφθεί, αποκαλυφθεί, αναπτυχθεί, ετοιμαστεί, ζυμωθεί, καταλήξει, διεκπεραιωθεί, εγώ ήμουν η προυπόθεση. Ήταν προυπόθεση να χαθώ και να γίνω όλες αυτές οι διαδικασίες. Και πρέπει τώρα ο νέος αυτός κόσμος των δημιουργημάτων να μη με ξέρει. Να είμαι νέος, άγνωστος, ανερμάττιστος. Δε γίνομαι ποτέ πλατύς, πυκνός, εκτενής. Δεν αρχίζω τίποτα. Γιατί αυτό το τίποτα είμαι εγώ.

Αυξήστε την ένταση

Αν ποτέ μπορούσε να υπάρξει το πιο πολύ
θα ήταν μια σπρωξιά
αντίσταση
γυαλάδα από κρύσταλα
κριτική
προεπαναστατική Ρωσία
ύπνος
ομιλία με πράγματα που δεν καταλαβαίνουν
κάτι σαν να κοιτάς αλλού
διασπασμένες αλληλουχίες
αρχηγοί της αταξίας
να θέλεις να συμμετέχεις
αλλά να είσαι ήδη εκεί από πριν
και να μη χωράς πια

Εύρεση λύσης

Άκουγα παλιά τραγούδια - τα παλιά μας τραγούδια

Κόκκινα βελούδινα μαξιλάρια κεντημένα

Δεν θέλω να προσποιηθώ αλλά δεν έχω επιλογή

Είναι προαπαιτούμενο

Σε κάποιο άλλο επίπεδο αυτό λέγεται λογική

Το να έχεις ικανότητες, έτσι γενικά, είναι εκ των ουκ άνευ

Και να τις κεφαλαιοποιείς επίσης

Δεν μπορείς να είσαι υπεράνω και να λες: Θέλω να με αποδεχτούν

γι’ αυτό που είμαι

Τώρα όλοι μ’ ακολουθούν στη σκέψη μου

Καθώς ετοιμάζομαι να διαπραγματευτώ την έννοια της προσποίησης

ή να πω εξαπάτησης

Πολλές φορές τα πράγματα σε κλείνουν από παντού

Και πρέπει να βρεις απαραίτητα μια διέξοδο

Η κατάσταση είναι δεδομένη: Δεν υπάρχει διαφυγή.

Έτσι φτιάχτηκε αυτό το σύστημα. Αυτό αντιμετωπίζουμε συνήθως:

Το αδύνατον. Τελικά το ξεπερνάμε, κάπως.

Αυτό γίνεται συνήθως με εξαπάτηση.