Μίλια και μίλια θα πεί αρχή και όχι
μύξα σινεμά η γνώριμή είναι υφή αυταρχικός
$ίλο πάνορμος αγόρι μαλλιά έλικας και
μαγκώνω μάγους γόης χαλεποί καιροί επιπόλαια
γύρνα το δείκτη του ουρανού μάκρυνε
την ελπίδα σιδέρωσε τα μαλλιά μου με
αυτούς που ξεδίπλωσα τσιγκουνεύομαι ήλιους
ζαλίζω το αυτή ξενοκοιτώ ολιγαρχίες
ιπτάμενος Βάρη πνοή κλειστό χαραμίζω
εγώ ξαμώνοντας πάλι μόνος που χάρηκα
πίσω εξάμβλωμα πυρίοχος Βράχος πηλός
έξω κύριε μάκρος μυρίζει κακάο ξύλο
αφαλός μυροβόλος πολυβόλος πάλι οκταπόδι
ζαραλης γκούμπερ μύγδαλο Χάρβει εξώδικο
ήρθε ανομβρία έλατο ξένο χάπι ενώπιος
με ποιόν ο ίδιος κάποιος άλλος χρημάτισε
ξεκόλλησε καμάρωσε έρωτα πάντως δε θα το δω
απογοήτευση

Ζύθος αυτιά μαύρος χαρά ψήφος
Καλάνδρα ζάλογγος και μήπως χάρη στο
παράξενο ιδίωμα λιμάνι χάρητος θεός ποιά
είναι τότε χάος μορφή εύκολο μαλώνω τώρα
μείζονες wave of mutilation ευεξία πάρτυ
μόριο ψάρια χαλεποί ξηρού παράκτια ζωή
μαύρος πυρ ζαλίζω εκδίκηση σάρωθρο
ανομβρία ζάβλακας ζωηρός σάχης Ντον
αγώνας φύκια ρεβυθούλης μαμά ζήκος
όσπρια καλαφάτης ροζ εκπλήρωση χαρά
ανάγκελμα μάξιμος κόρωση χυμοί του δάσους
οι λυγαριές εξώφθαλμα αγκαλιάζοντας την
ωραία μηχανή του όζοντος μπορεί και
αυτό ποιό έλλειψη ή όχι πάντως το
σκέφτηκα και είναι ηλίθιο απόρρητο σαν
αύριο καμμένο υπερφίαλη μακράν φακή
ξέρξης λουφάζω θα κρατώ μυστήριο
ξαναμμένου ράφτη χαλαρά λοφίο ικανοί
βέβηλος γιατί είπαμε πιθανό κρύβομαι πάντα
χαραμίζω κάτι άλλο πάντα εξώκειλα φτερωτό
φίδι χαμάς ιδέα ξυρού ελήφθη ανώδυνο
φτέρνα παιδί χάος λειρί νοήμων παλιοδουλειά
οξύμωρον σχήματος παρδαλό ξανά μόριο και
δεν το ήξερα

Δε θέλει να με δει
κάπου εξω απ' τα αγαπημένα πηγάδια
σιμώστε για να μη φύγει η ορμή
κάτω στο χαρακτηριστικό κουδούνι
Πήρε το νου μου, τώρα οι φυλακές κονταίνουν
άπειρα νυχτέρια
ζάρια, φωνές, βάλεται η φυγή μας
χρίζει κάποιας προσοχής, ότι ακολουθεί
αυτό, μικρή μου απόρριψη μας έχουν
διαισθανθεί εδώ και ώρα φιλιά και απλότητα
το μόνο και τότε Ηρακλή, η Θήβα
Μάρμαρα καλοκαιρινής βαρεμάρας
πως θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο

Που θα τεθεί σε κατάσταση κρίσης. Σ' αυτό το επίπεδο υπάρχουν τρόποι η επιπλοκή να ξεδιαλυθεί και οι τρόποι αυτοί δεν είναι όμορφοι. Δεν είναι καν κάτι ευφάνταστο ή εξεζητημένο. Τώρα προσπαθώ να εφεύρω δικλείδες ασφαλείας πρόσβασης αυτού που θεωρώ ζωτική μου περιοχή. Για 'μένα το λάθος υπάρχει ήδη με τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου λεξιλογίου. Η λύση είναι: καταστροφή. Δε νομίζω ότι λείπει το ρομαντικό στοιχείο απ' τη ζωή μου. Οτιδήποτε παραπάνω θα ήταν διείσδυση. Σκόρπιες σκέψεις. Τόση μελέτη γι' αυτό; Όχι, εντάξει, είναι μέτριο. One liner. Eye liner. Τουλάχιστον δύο. Λέει: Η δύναμη βγαίνει απ' την αδυναμία. Άμα το κατάλαβες θα πας μπροστά. Δεν έχω πολλές ελπίδες γι' αυτό αλλά δες τι κάνω. Αυτός είμαι. Με είδα να επαναλαμβάνομαι. Είναι λοιπόν αυτό το καινούριο ανέφικτο. Σε αυτό το επίπεδο θα πίστευα ότι με έναν τρόπο ίσως οι άλλοι να είναι αδύνατοι.

Προς απάντησιν, κύριον ηλίθιον στοπ. Κακό γούστο στοπ. Βρείτε δωμάτιο στοπ.

Μόλις βρεις τη σωστή λέξη το πράγμα κυλάει μόνο του. Δεν είναι τόσο η σωστή λέξη, όσο να μη σταματάς. Ο εσωτερικός μονόλογος δε σταματάει ποτέ. Γιατί θα' πρεπε η ομιλία να παρεμποδίζεται; Πως θα μπορούσε να είναι αν αυτό ήταν βιβλίο; Στ' αλήθεια, έχω να πω μόνο κάτι που άκουσα θέτοντας αυτή την εμπειρία μπροστά απο οτιδήποτε είναι αποτυχία σύνδεσης με την παρούσα κάθε φορά κάτι και όχι τίποτα. Είμαι στο ενδιάμεσο απ' το να φιλοσοφήσω και να μιλήσω για πράγματα επουσιώδη. Που είναι αυτός που με εκπροσωπεί; Αυτός που τα ξέρει όλα; Τίποτα καινό κάτω απ' τον ήλιο. Εγω, εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος. Δεν με πειράζει να ξεκινάει κάποιος κάτι, αλλά αν πάμε στην αρχή των αρχών στο διευθυντή της αστυνομίας θα υπάρχει ένα πλέγμα σχέσεων

ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΟ

Ώστε διαμέσου των αιώνων τα αλχημιστικά γιατροσόφια, ειδικά εκείνα που ενεργούν ώστε να προκαλούν τον έρωτα επί των βλεφάρων του επιθυμητού ατόμου, αλλά ακόμη και το ήλεκτρον, με την ιδιότητα να συλλέγει ηλεκτρισμό, βρήκαν κάποια χρήση στην ποίηση αυτή.
Τώρα θα ήθελα κάποιο βοτάνι που να σε κάνει ικανό να παίζεις ρόλους που ξεπερνούν την, ας πούμε, δεδομένη υποκριτική ικανότητα.
Το ταλέντο, αγαπητοί μου, όσο δύσκολα κι αν βρίσκεται, δεν είναι πάντως αρκετό.

Aνθρωπινότητα

Είμαι σε μια φάση που έχω την πρόκληση να είμαι χαρούμενος όταν θα’ πρεπε να είμαι λυπημένος και το αντίθετο. Πρέπει να το κάνω, αλλιώς, δημιουργούνται αυθαίρετες διχοτομήσεις στη ροή του χρόνου. Θέλω να νιώσω πιο κοντά σε μια αληθινή ανθρωπινότητα, όπως αυτή εκδηλώνεται με φυσικό τρόπο και όχι όπως τη φαντάζομαι.